Każda klatka
to martwa natura.

Organiczne formy zamknięte w kubikach — kilkanaście numerowanych wersji, w bieli i w czerni. Cykl, o który wszyscy teraz pytają; pokazywany w OPULA (Poznań) i Your Art Maison, mieszka we wnętrzach prywatnych od Gdańska po Kruczyn.

Cykl Młodego Twórcy — od ciemnych, skręconych odlewów na stalowych postumentach po wielkoformatowe, plisowane białe reliefy w skali galerii.

Wstęga domykająca się na sobie — cykl badany jako zapętlony obiekt 3D, krewny flashbacków z Echa.

Bliźniacze prace dla inwestycji Opacka w Gdańsku-Oliwie — od pierwszej kreski, przez tony gliny, po lobby. Cykl z własnym filmem.

Miękkość i membrany — reliefy na granicy obrazu i rzeźby, w bieli, w czarnej glinie i z powrotem w czarnym akrylu.

Białe reliefy z własnym kodem pocztowym — monumentalny Archipelag dla Allconu, wnętrza Smolnej i prywatna realizacja w Benahavís w Hiszpanii.

Gdzie przebiegają granice wolumenu otaczającego rzeźbę? Monumentalny plenerowy Volumen — z siedmiominutowym filmem z procesu — i cykl dziewięciu Volumen II, prześwietlony od środka skanerem 3D.

Beton, stal i drewno na lustrzanej podstawie — publiczna kontynuacja pytań z Volumen, udokumentowana zapętlonym renderem 3D.

Przeprawa ponad przeszkodami — cykl otwarty w 2014 i rozwijany do dziś, aż po monumentalne realizacje w Kwidzynie.

Kamień, który przewrotnie stał się zabawką — cykl pacynki wyrosły z dni przy krawieckim stole babci Melanii.

Dwie instalacje segregujące to, co niepokoi, od tego, co daje spokój — betonowy sześcian w lesie i świecący pokój w galerii.

„Nie potrzebujemy ram.” Odlewy z twórczego buntu — ramy, filary i równowaga, wylane w żeliwie i aluminium.

Piaskowiec, ceramika i lite drewno — prace, w których zaczął się imperatyw kucia.